Табыш угулар: кем де ӧлгӧн деп

Табыш угулар: кем де ӧлгӧн деп,
Билериҥ оны, кара jерге кӧм салар.
Сени база ла ол jол сакып jат.
Jаҥыс ла санааҥ оныла jӧпсинбей турар.
Эмчилер сеге jӱзӱн эмдер берер,
Ӧлӱм кыстап келер ончо jанынаҥ.
Карыкчалду ӱлгерлер бойы ла бичилер,
Качып болбозыҥ jӱрӱм-салымнаҥ.
Jоныҥ учун тартышкан ла эдиҥ,
Калыгыҥа jаҥар чӱмдеген эдиҥ.
Тӱлей jӱректӱлер укпас оны.
Корон аркы оныҥ сӱӱген ажы.
Jе кемге де керек, поэт, сениҥ сӧзиҥ.
Jон ойто ло бажы jок база берди,
Аҥааларды амтанду jӱрӱмле мекелеп,
Ак-чек кӱӱнди ары мергедеп,
Капшай ла байыырга меҥдеп.
Карууга турар ӧй келзе, канай актанар?
Калыктыҥ кату jаргызынаҥ канай качар?
Ойто ло кан тӧгӱлер, истежер, ӧлӱжер!
Садынчактар да, алыптар да табылар.
Jе олор сеге не керек, jокту поэт?
Тӱӱкиниҥ jолын jӱрегиҥ билер...
Ончозы ойто ло айланып, солынып келер.
Ӧскӧ ӱйеге ӧскӧ jаргылу сӧс берилер!
Ак-jарык, ӱргӱлjи кӧк теҥери
Сениҥ сок jаҥыс мааныҥ эмей.
Килемjи сурап сунган колыҥа
Кара таш салгылап берер.
Кату чакта килемкей болыгар!
Гений Пушкин кереестеп айткан эт.
Оныҥ сӧзин аргалулар угыгар,
Кинчектиҥ бескези оноҥ jеҥилбес бет?
Jас. Кар кайылып, суучактар jӱгӱрет.
Jаҥыс ла jӱрегимде сыс jылыйбайт.
Сениҥ сӧстӧриҥ де, кӧстӧриҥ де jылытпайт.
Айдарда, атанар ӧй jууктап келди, поэт.
Бир кӱн поэт ӧлгӧн деп угулар.
Оныҥ ӱстине саларга таш табылбас,
Оныҥ баазына балдарым чыдабас,
Jе кара jер койдонып алар!
Бабырган бажы туманла оронор,
Тууларымда салкындар кожоҥдоор.
Мен кӧк айаска уча берерим,
Кӧк jылдыстык jеринде jӱрерим.
Тирӱ jӱрзе кижи ӧлӧрин билбес,
Ӧлӱп калза ойто качан да тирилбес.
Тын-сӱне ак-jарыкта артып калар,
Ӧскӧ jӱрӱм, ӧскӧ ӱлге кучактай алар.

1994 j. март ай, Белокуриха





 

Комментарии

Нет ни одного комментария, вы можете добавить первый.